Print Illustratorendag in Museum Meermanno

Een Print-illustratorendag in museum Meermanno, met workshops van Thé Tjong-Khing, Mark Janssen en Martijn van der Linden. Met lezingen over de zakelijke kant van ons vak. Zo'n kans laat je echt niet liggen! Maar dat deed ik dus, ik liet die kans liggen.
Ik dacht: 'tja, er staat voor beginnende illustratoren, dat is niet echt voor mij bedoeld toch?'
Maar een dag later dacht ik: Je bent hartstikke gek! Wat nou, beginnende illustratoren, je wilde toch nieuwe dingen leren? Dus ik snel naar de site van Meermanno surfen en... volgeboekt.
Terwijl ik mijn wonden zat te likken scrolde ik door de facebookpagina van de Nederlandse illustratoren. Precies op dat moment typte iemand een nieuw berichtje: ze bood een kaartje ter overname aan, omdat ze zelf toch niet kon! Geen seconde meer gewacht. Wat een mazzel.

Vorige week maandag ben ik er geweest. Heb ik workshops gevolgd bij King en Janssen. Heb ik geluisterd en getekend en veel nieuwe inzichten gekregen.
Daarna zit je weer gewoon achter je tekentafel. Maar ik wilde er wel wat mee natuurlijk, met die nieuwe inzichten. Ik wilde het gelijk gebruiken in mijn illustraties.

Bij Thé Tjong-Khing gingen we bezig met een spannend verhaal van Macbeth. Welk verhaal wil je met je tekening vertellen en hoe breng je dit spannend in beeld. Wat versterkt, wat is afleidend, waar moet je oog naar getrokken worden, en hoe krijg je dat voor elkaar? Die vragen bleven in mijn hoofd hangen terwijl ik tekende voor een prentenboek over een wolf. Niet zo spannend en moordlustig als Macbeth, maar het komt in de richting.

In de workshop van Mark Janssen ging het vooral over het betreden van het gebied buiten de grenzen van je eigen skills. Het toeval mee laten spelen, door experimenten ontdekkingen doen. Omgooien, omdraaien, niet teveel vast leggen. Ik probeerde de wolf te schilderen zonder hem eerst met potlood te tekenen. Dat doe ik normaal nooit. Ik maak altijd een opzet in potlood. Bij zo'n vrijstaande wolf lukte dit best aardig, hij werd swingender dan zijn voorgangers.
Toen wilde ik een hele spread maken over Wolf. Met spanning, een verhaal dat wordt verteld, in een omgeving. Tja, en dan is het toch wel weer erg lastig om dat zo uit de losse pols te doen. Ik heb een gulden middenweg gezocht. Heb wel eerst een opzetje gemaakt voor ik mijn papier opspande, maar dwong mijzelf om dit zo minimaal mogelijk te doen. Ik denk dat ik het de volgende keer wel aandurf om het nóg minder op te zetten, en meer uit de losse pols te schilderen. Ik ben best blij met deze tekening. Lief Wolfje toch?