Een coverontwerp voor 'De raadselridder'

originele cover, illustratie Sylvia Weve

originele cover, illustratie Sylvia Weve

Naast het illustreren van prentenboeken zou ik graag leesboeken voor iets oudere kinderen illustreren. Denk aan een cover en enkele binnenillustraties. Maar om een uitgever te overtuigen dat ik dat prima zou kunnen moet ik natuurlijk wel wat kunnen laten zien. Daarom besloot ik een bestaand leesboek een nieuwe cover te geven.

Ik koos ‘De raadselridder’ van Bette Westera. De originele cover is getekend door Sylvia Weve en hoewel ik fan ben van haar illustraties in bijvoorbeeld ‘Doodgewoon’ (ook van Bette Westera) spreekt deze cover mij niet zo aan. Het verhaal wel. Het verhaal is sprookjesachtig maar ook fris, met veel taalgrapjes. Een beetje vervreemdend ook. Mijn dochter van 10 leest het boekje nu en heeft daar veel plezier in.

schetsen-raadselridder-bettewestera

Op een druilerige dag ging ik lekker schetsen.
Op een zonnige dag begon ik met kleur te experimenteren. Ik maakte een blauwe versie uit de losse pols, te rommelig.

poging 2: Ik spande een roze papier op, dat lukte ook nog fatsoenlijk! Ik tekende nu wel lichtjes een opzetje. Het meisje pakte heel goed uit, zo in het roze. Mijn dochter zat mee te kijken en zei: “Mam, Ik denk dat meisjes van mijn leeftijd dat roze haar wel cool vinden.“ Vervolgens verprutste ik het bos met mijn gouache.

Poging 3. het roze haar was dus een blijvertje. Ook maar eerst weer even een opzetje maken, de vormen worden dan toch steviger.

Daarna weer uitwerken. Eerst bepalen waar het licht op moet vallen, wat de aandacht moet trekken. Beetje spannende sfeer creëren in het bos. “Nu wordt het teveel een griezelboek, mama”. Zo’n dochter, daar heb je echt wat aan. Weer wat meer kleur…

raadselridder-opzetje.jpg
raadselridder-uitwerken.jpg
raadselridder-cover.jpg

Deze versie mocht van mij de scanner in. Drastisch bijsnijden in Photoshop, want er zaten toch nog teveel afleidende gedeeltes om heen. Tekst erin. Omdat ik geen grafisch ontwerper ben heb ik het vrij eenvoudig gehouden.

Wat vinden jullie van het resultaat?
Zou je dit boek oppakken van de boekenplank?

Print Illustratorendag in Museum Meermanno

Een Print-illustratorendag in museum Meermanno, met workshops van Thé Tjong-Khing, Mark Janssen en Martijn van der Linden. Met lezingen over de zakelijke kant van ons vak. Zo'n kans laat je echt niet liggen! Maar dat deed ik dus, ik liet die kans liggen.
Ik dacht: 'tja, er staat voor beginnende illustratoren, dat is niet echt voor mij bedoeld toch?'
Maar een dag later dacht ik: Je bent hartstikke gek! Wat nou, beginnende illustratoren, je wilde toch nieuwe dingen leren? Dus ik snel naar de site van Meermanno surfen en... volgeboekt.
Terwijl ik mijn wonden zat te likken scrolde ik door de facebookpagina van de Nederlandse illustratoren. Precies op dat moment typte iemand een nieuw berichtje: ze bood een kaartje ter overname aan, omdat ze zelf toch niet kon! Geen seconde meer gewacht. Wat een mazzel.

Vorige week maandag ben ik er geweest. Heb ik workshops gevolgd bij King en Janssen. Heb ik geluisterd en getekend en veel nieuwe inzichten gekregen.
Daarna zit je weer gewoon achter je tekentafel. Maar ik wilde er wel wat mee natuurlijk, met die nieuwe inzichten. Ik wilde het gelijk gebruiken in mijn illustraties.

Bij Thé Tjong-Khing gingen we bezig met een spannend verhaal van Macbeth. Welk verhaal wil je met je tekening vertellen en hoe breng je dit spannend in beeld. Wat versterkt, wat is afleidend, waar moet je oog naar getrokken worden, en hoe krijg je dat voor elkaar? Die vragen bleven in mijn hoofd hangen terwijl ik tekende voor een prentenboek over een wolf. Niet zo spannend en moordlustig als Macbeth, maar het komt in de richting.

In de workshop van Mark Janssen ging het vooral over het betreden van het gebied buiten de grenzen van je eigen skills. Het toeval mee laten spelen, door experimenten ontdekkingen doen. Omgooien, omdraaien, niet teveel vast leggen. Ik probeerde de wolf te schilderen zonder hem eerst met potlood te tekenen. Dat doe ik normaal nooit. Ik maak altijd een opzet in potlood. Bij zo'n vrijstaande wolf lukte dit best aardig, hij werd swingender dan zijn voorgangers.
Toen wilde ik een hele spread maken over Wolf. Met spanning, een verhaal dat wordt verteld, in een omgeving. Tja, en dan is het toch wel weer erg lastig om dat zo uit de losse pols te doen. Ik heb een gulden middenweg gezocht. Heb wel eerst een opzetje gemaakt voor ik mijn papier opspande, maar dwong mijzelf om dit zo minimaal mogelijk te doen. Ik denk dat ik het de volgende keer wel aandurf om het nóg minder op te zetten, en meer uit de losse pols te schilderen. Ik ben best blij met deze tekening. Lief Wolfje toch?

Mijn grote vriendenboek

Achter de schermen wordt druk gewerkt aan een vriendenboek. Eentje die nou eens helemaal anders is dan de vriendenboekjes waarmee mijn dochters regelmatig thuiskomen. Geen Disneyprinsessen, geen Cars, geen zoete meisje en stoere jongetjes, maar ééntje die is gebaseerd op hele bijzondere vriendschappen. Welke vriendschappen dat zijn? Nou neem maar vast een kijkje op mijn werktafel:

Ontwerp van een Social Sofa voor de nieuwe bibliotheek in Deventer

Wow, wat was deze opdracht een cadeautje...
De bibliotheek van Deventer is verhuisd naar een prachtig nieuw pand op de Stromarkt. Gisteren was de eerste dag van het grote openingsfeest, en toen werd buiten ook een bankje onthuld...
Felloo, het bedrijf dat de cloud communicatie had verzorgd gaf de bibliotheek namelijk een bijzonder cadeau: een Social Sofa. Dit zijn betonnen banken die al op veel plekken in Nederland geplaatst worden, en het doel hebben om bewoners te verbinden met elkaar. 
Alice van Diepen, de directeur van de bibliotheek in Deventer, vond het mooi om een illustrator of ontwerper uit Deventer te vragen, en zo kwamen ze bij mij! Als kinderboeken illustrator werk ik eigenlijk altijd op een plat vel papier, dus dit was heel bijzonder om te doen! De bank is steentje voor steentje beplakt met mozaïek door de medewerkers van KonnecteD. Wat een monnikenwerk! Ik heb samen met hen het ontwerp op de bank getekend, en zij hebben vervolgens maanden zitten puzzelen en plakken. Hier zie je wat foto's van de ontwerpen, het proces van het plakken én de onthulling gisteren.

Illustratie voor afstudeergeschenk hogeschool VIAA

Meestal werk ik voor uitgevers, maar af en toe mag ik iets heel anders doen. Het lijkt me leuk om van deze opdracht even wat van het proces te laten zien en lezen.

Dit voorjaar kreeg ik deze vraag van Hogeschool VIAA:
“Ieder jaar is het gebruikelijk om alle afgestudeerden van Hogeschool Viaa een afstudeergeschenk mee te geven. Bij dit geschenk geven we ook altijd een kunstwerk/illustratie mee dat verwijst naar ons jaarthema. Dit jaar is ons jaarthema: Vernieuwing. Wij zouden het heel leuk vinden om onze studenten te verrassen met een illustratie van u op een thermofles zoals in de bijlage. Het maximale drukformaat is 75 x 35 mm. Zou u dat willen doen?”

Mijn eerste gedachtes: “Wat superleuk! En wat superklein!”

Na wat brainstormen en schetsen kwam ik tot dit schetsvoorstel:

Ik bedacht dat ik hem graag wilde maken in zwart/wit met als steunkleur zachtblauw.
Als een vrijstaande illustratie, zonder achtergrond. Ik vind het mooi dat er dan geen rechthoekig kader om heen staat die de tekening afbakent.

Het is een Boomblauwtje op een vergeet me nietje. Een vlinder is echt een symbool van metamorfose, dat past bij vernieuwing. Daarbij vind ik het mooi passen bij studenten, die ook op het punt staan om 'uit te vliegen'. Boomblauwtjes zijn zachtblauw, dezelfde kleur als de bloem. Ook al zijn ze beiden heel alledaags, ze zijn wel prachtig. Vooral de vlinder, net een 'uitgeknipt stukje hemel'.

Het vergeet me nietje staat voor de school. Ik vind het dan ook passend om het logo tussen de wortels te zetten. De vlinders vliegen uit, maar als school hoop je toch dat ze de basis die jullie mee hebben gegeven niet zullen vergeten. Vandaar deze bloem.

Na akkoord van de opdrachtgever kon ik met de uitwerking beginnen. Ze gaven nog wel mee dat het ontwerp ook voor jongens moet kunnen, en dat het dus niet te meisjesachtig moest worden. Omdat ik het ontwerp vrij strak wilde uitvoeren en zeker geen zoete kleuren wilde gebruiken leek me dit goed te kunnen.

En zo kwam het ontwerp er uit te zien in kleur. Het grijs is eigenlijk transparant, en wordt de aluminiumkleur van de fles.

De uitwerking werd goedgekeurd en ging naar de drukker. Daar was nog wel even wat overleg noodzakelijk. Als echte boekillustrator teken ik niet op de computer. En als ik al iets op de computer doe, dan zijn dat geen vectorillustraties. Oei. Maar gelukkig kon de drukker er toch mee uit de voeten, en zo ziet mijn illustratie er gedrukt uit op de fles.

Ik ben er heel blij mee! Zelfs de fijne adertjes in de vleugels, waar je het aluminium van de fles doorheen ziet zijn prachtig gelukt! En de dunne voelsprietjes. Heel mooi!
Hopelijk vinden de afgestudeerden van Hogeschool Viaa van 2018 dat ook…